Η εκκλησία του αγίου Δημητρίου είναι λιθόχτιστη μονόχωρη βασιλική.
Είναι ξυλόστεγος και έχει γυναικωνίτη. Από ένα χάραγμα που βρίσκεται στο παράθυρο του ιερού μαθαίνουμε ότι χτίστηκε το 1697 Μαΐου ΚΔ.
Στο βόρειο τοίχο υπάρχει τοιχισμένη θύρα με πώρινο χαμηλωμένο τόξο και ακριβώς από πάνω πώρινη κόγχη.
Ίδια κόγχη υπάρχει και στη βόρεια πλευρά του ναού, δίπλα στη θύρα εισόδου την οποία επιστέφει τριγωνικό αέτωμα.
Στο εσωτερικό του ναού διαφαίνονται τοιχογραφίες διακοσμητικού χαρακτήρα (πλατιές ταινίες με γεωμετρικά ή φυτικά θέματα) όπως συνηθιζόταν τον 19ο αιώνα.
Σε ιερό σώζεται σε αρίστη κατάσταση τοιχογραφία της "ΑΚΡΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ" που παριστάνει το νεκρό Χριστό περιστοιχιζόμενο από τα σύμβολα του μαρτυρίου να στέκει όρθιος, μετωπικός μέσα στη σαρκοφάγο. Τον πλαισιώνουν η Παναγία και ο Ιωάννης.
Δίπλα στην Παναγία διαβάζουμε την επιγραφή "μνήσθητι Κύριε Παναγιωτίου ιερέος συν τι σιμβιο του και των Γονέων αυτών".
Τα χρώματα είναι έντονα και τα χαρακτηριστικά των προσώπων αποδίδονται εξπρεσιονιστικά (χαρακτηριστικές είναι οι τριγωνικές σκιές κάτω από τα μάτια, δηλωτικές του πάθους που διακατέχει τα θεία πρόσωπα). Η τοιχογραφία είναι του 18ου αιώνος.
Στην παλαιά αυτή εκκλησία υπάρχουν και άλλες αξιόλογες εικόνες, όπως η ένθρονος Παναγία, ο Χριστός Αρχιερέας, ο άγιος Δημήτριος, έργα του περίφημου αγιογράφου Νικόλαου Αρβανιτάκη.