" Κυλλήνης Δία κάρινα " (μτφ. Οι θεϊκές κορφές της Κυλλήνης).
Ο Όμηρος στον ύμνο του προς τον Ερμή, δεν θα μπορούσε να μην αναφέρει το θεϊκό βουνό.

Το όρος Κυλλήνη, έχει στενά δεμένη την ιστορία του με το θεό Ερμή, ο οποίος εξάλλου λατρευόταν και στην περιοχή της Ευρωστίνης.
Ο τόπος γέννησης του Θεού Ερμή σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, το «Σπήλαιο του Ερμή» είναι μοναδικό καθώς είναι από τα λίγα στην Ελλάδα που βρίσκεται σε τόσο μεγάλο υψόμετρο. Αποτελούμενο από θαλάμους, σταλαγμίτες και σταλακτίτες στο εσωτερικό του ο επισκέπτης θα παρατηρήσει ακόμα και κρυστάλλινο νερό που πέφτει σιγά σιγά και δημιουργεί μικρές λίμνες.
Σε αυτό το σπήλαιο της Κυλλήνης, λέει ο ομηρικός ύμνος, που είναι αφιερωμένος στον Αργεϊφόντη, η αρχαία νύμφη, η Μαία, έφερε στον κόσμο τον καρπό του έρωτά της με τον πατέρα των Θεών και των Ανθρώπων, το Δία.

Ο μικρός Ερμής, το πρώτο βράδυ της γέννησής του, δραπέτευσε από το λίκνο του και έφτασε στη Θεσσαλία, όπου έκλεψε τα βόδια του Απόλλωνα.
Κατόπιν, φτάνοντας το άλλο πρωί στην Κυλλήνη, θέλησε να περιηγηθεί στη γύρω περιοχή κι έτσι έφτασε στο τραπεζοειδές όρος που βρίσκεται δυτικότερα, πάνω από την σημερινή περιοχή της Ευρωστίνης. Εκεί ανακάλυψε μια χελώνα.

Χρησιμοποιώντας το καβούκι της και τα νεύρα από ένα βόδι, έφτιαξε μία λύρα, το πρώτο κατά το μύθο μουσικό όργανο που κατασκευάστηκε στον κόσμο.
Αυτή η λύρα του φάνηκε χρήσιμη αργότερα, γιατί την πρόσφερε αργότερα στον θεό Απόλλωνα ο οποίος έφτασε οργισμένος στην Κυλλήνη, αναζητώντας το κοπάδι του, προκειμένου να τον εξευμενίσει. 
Ο Φοίβος, μαγεμένος από την ανακάλυψη της μελωδίας που παρήγαγε, ξέχασε το θυμό του και έφυγε ευχαριστημένος.
Η Ζήρεια, είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Πελοποννήσου, η ονομασία του οποίου πιθανόν να προέρχεται από τη σλάβικη λέξη ζήρι που σημαίνει βελανίδι.
Η Ζήρεια είναι ένα από τα ελάχιστα βουνά της Ελλάδας που έχει τόσες κορυφές άνω των 2000 μέτρων, εκ των οποίων η ψηλότερη, εν ονόματι «Ψηλή Κορφή», φτάνει τα 2.374 μ.

Στις παρυφές του όρους εκτείνεται ένα σύμπλεγμα γραφικών οικισμών, ιστορικού και εμπορικού ενδιαφέροντος, που απέχουν από 120χλμ έως 160 χλμ από την Αθήνα.

Απέραντα παρθένα δάση καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του όρους Ζήρεια!
Μαύρη Πεύκη (Pinus Nigra) και Κεφαλληνιακή Ελάτη (Abies Cephalonica) κυριαρχούν και δημιουργούν ένα καταπράσινο τοπίο.
Τίποτα δεν θυμίζει πως η περιοχή βρίσκεται τόσο κοντά στην Αθήνα.

Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει και να ξεδιψάσει από το πεντακάθαρο, κρυστάλλινο νερό που αναβλύζει από τις πολυάριθμες πηγές και βρύσες που βρίσκονται στην περιοχή.

Στην Μεγάλη Ζήρεια ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την λίμνη Δασίου, η οποία αποτελεί μια λίμνη που γεμίζει τον Χειμώνα και το Καλοκαίρι στερεύει.
Το «οροπέδιο» χάρη και στο οποίο συγκεντρώνονται τα νερά ώστε να δημιουργηθεί η Λίμνη Δασίου, είναι μια καταπληκτική περιοχή από την οποία υπάρχει υπέροχη θέα.
Στη συγκεκριμένη περιοχή μάλιστα υπάρχει και το Α΄ καταφύγιο. Καταφύγιο επίσης υπάρχει και σε υψόμετρο 1700 περίπου μέτρων στους πρόποδες της ανατολικής πλευράς της Μεγάλης Ζήρειας.

Στην περιοχή υπάρχουν επίσης πολλά μοναστήρια, όπως το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Βλασίου ή το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον Φενεό και πολυάριθμα ξωκλήσια, τα οποία βρίσκονται ακόμα και σε περιοχές που δεν είναι εύκολα προβάσιμες στους επισκέπτες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ιστορικό ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Μάννα.

Αξίζει να σημειωθεί πως το φυσικό σύνορο μεταξύ Μεγάλης και Μικρής Ζήρειας είναι η χαράδρα της Φλαμπουρίτσας με τον ποταμό Σύθα να την διασχίζει για να καταλήξει στο Ξυλόκαστρο! Η χαράδρα της Φλαμπουρίτσας μαζί με της κορυφές της Ζήρειας είναι προστατευόμενες περιοχές από την συνθήκη Natura 2000 με τον κωδικό GR2530001 καθώς είναι περιοχές που χαρακτηρίζονται από πλούσια φυσική χλωρίδα και πανίδα, ξεχωριστής και μοναδικής ομορφιάς!

Έλατα, βελανιδιές, πεύκα φτελιές, σφένδαμοι, κέδροι, πλατάνια, ίταμοι, αγραπιδιές, καστανιές, κυπαρίσσια, αγριοκορομηλιές, αγριοκερασιές και καρυδιές συνθέτουν ένα περιβάλλον μοναδικού κάλλους, προσφέροντας στον περιηγητή στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας.

Μεγάλη Ζήρεια

Η Μεγάλη Ζήρεια ή Τρικαλίτικη ή Τρικαλινή έχει ως ψηλότερη κορυφή το "Σημείο" ή όπως αλλιώς ονομάζεται, την "Ψηλή κορυφή" και αγγίζει τα 2.374 μέτρα!
5 κορυφές της ξεπερνάνε τα 2000 μέτρα!

Στις ανατολικές παρυφές βρίσκονται τα Τρικαλοχώρια (Κάτω, Μεσαία και Άνω Τρίκαλα), Ρέθι, Δενδρό, Πελλήνη, Γελίνη.

Μικρή Ζήρεια

Η Μικρή Ζήρεια ή Μαρκασιώτικη έχει ως ψηλότερη κορυφή το "Χιόνι" το οποίο αγγίζει τα 2.127 μέτρα.
3 κορυφές της Μικρής Ζήρειας ξεπερνάνε τα 2.000 μέτρα!

Στις παρυφές της βρίσκονται τα χωριά Μάννα (Μάρκασι), Κεφαλάρι, Κυλλήνη, Στυμφαλία και Δροσοπηγή!

Πηγή: immenseblue.gr και Δήμος Ξυλοκάστρου